Historia

BOJOWY PIES Z MAJORKI

KRAJ POCHODZENIA: Hiszpania.

DATA OPUBLIKOWANIA
OBOWIĄZUJĄCEGO WZORCA:
11.12.1996.

PRZEZNACZENIE: Pies stróżujący i obrończy.

KLASYFIKACJA FCI:Grupa 2Sznaucery, pinczery, molosy, szwajcarskie psy pasterskie i rasy pokrewne.
Sekcja 2.1Molosy, typ dogowaty.
Nie podlegają próbom pracy.


KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Od wieków w basenie Morza Śródziemnego żegluga miedzy wschodem a zachodem umożliwiała wymianę osiągnięć kultury i nauki wśród tamtejszych narodów. Te wzajemne stosunki, w większości o komercyjnym charakterze, stwarzały także okazję do wymiany zwierząt domowych, a wśród nich psów stróżujących i obrończych, służących do obrony portów i nadmorskich osiedli przed piratami i rozbójnikami. Wśród tych przeważnie dużych, silnych, odpornych psów o dużej głowie i potężnym chwycie jeden wyróżniał się szczególnie. Był to mastif z Półwyspu Iberyjskiego, który w różnych rejonach Hiszpanii był używany bądź jako pies myśliwski, bądź też jako pies bojowy do walki z bykami lub innymi psami. Psy tej rasy towarzyszyły królowi Jakubowi I w jego podbojach i około 1230 roku trafiły na Baleary. Na mocy pokoju podpisanego w Utrechcie Minorka i inne tereny dostały się w XVII wieku pod panowanie brytyjskie. Anglicy sprowadzili na wyspy swoje psy, zarówno bojowe jak i stróżujące gdzie krzyżowane były z mastifami Półwyspu Iberyjskiego, obecnymi również na Balearach. W początkach XVIII wieku walki psów z bykami cieszyły się dużą popularnością i Anglicy zamieszkujący wyspy poszukiwali psów, które doskonale nadawałyby się do tych walk. Wyjaśnia to pochodzenie nazwy rasy Ca de Bou – Pies na Byki. Pierwsze wpisy tej rasy do Hiszpańskiej Księgi Rodowodowej pochodzą z 1923 roku.

Oficjalnie na wystawach psy tej rasy pojawiły się w 1928 i 1929 roku, pierwszy raz wystawiono Ca de Bou na wystawie w Barcelonie.