O naszej stronie

Ca de Bou pochodzi od starych Alano i psów Presa sprowadzonych w czasach wczesnych podbojów ( XII – XIV wiek). Poprzez krzyżówki, stały się bardzo użytecznymi psami dla rzeźników, którzy używali ich do przytrzymywania byków kiedy podchodzili żeby odebrać im życie, stąd pochodzenie nazwy Ca de Bou, Can – Pies de – od Bou – Byka.

Ca de Bou stało się również bronią używana przeciwko i dla prawa, ponieważ była to rasa o wyjątkowych zdolnościach i łatwa w szkoleniu. Od 1700 roku do wczesnego 1900 Ca de Bou zdobył reputację, którą posiada do dzisiaj walcząc zarówno z psami jak i z bestiami. Był używany jako pies rzeźników, wojownik na arenach, walczący z bykami, leopardami, hienami i innymi Ca de Bou. Rasa była wspomniana przez Prezydenta Klubu Doga de Bordeaux we francuskim magazynie z 1920 roku kiedy to najlepszy przedstawiciel każdej rasy spotykał się w Madrycie na walki. W tym czasie Ca de Bou używany był jako pies stróżujący, pies farmerski, pasterz, wojownik i chwytacz byków. Ich zdolności do pracy były niezrównane.

Musimy zrozumieć, że Ca de Bou nie było jedyną rustykalną rasą na Majorce, Ca de Bestiar, wspaniały pasterz i pies stróżujący był również dobrze znaną rasą. I jest to bardzo ważne żeby zrozumieć, że obie rasy miały duży wpływ na siebie. Dobrze wiadomo iż hodowla w tamtych czasach była nastawiona wyłącznie na jeden kierunek : UŻYTKOWOŚĆ.
Ca de Bou był potężnym psem na byki o silnym charakterze a Ca de Bestiar był niedoścignionym pasterzem i pod żadnym względem nie był aniołem. Powszechne było krzyżowanie tych dwóch ras aby uzyskać psy , które były w stanie wykonać prawie wszystko. To właśnie TEN znany fakt służył jako podstawa do odtworzenia rasy i do genetycznego make up.

Mimo, że Ca de Bestiar współczesnych czasów jest hodowany by był mniejszy, to właśnie stary Ca de Bestiar z wielkim, potężnym ciałem, silną szyją i grubą kością mający dużo cech Ca de Bou był używany do odtwarzania tej rasy. Nawet dzisiaj możemy zobaczyć, że takie egzemplarze rodzą się we współczesnych miotach Ca de Bestiar. Psy, które mają widoczne cechy Ca de Bou – chociażby takie jak pręgowane umaszczenie. Ca de Bestiar odziedziczył maść pręgowaną po Ca de Bou, pomimo, że zostało to usunięte ostatnio ze standardu rasy (jego historia datuje się na ponad 100 lat). Maść pręgowana u Ca de Bestiar była BŁĘDNIE usunięta ze standardu rasy, dzisiaj nadal widzimy pręgowane osobniki w miotach Ca de Bestiar. Okazy te krzyżowane z typowymi Ca de Bou, dawały doskonałe egzemplarze i jeżeli były wystarczająco typowe, były rejestrowane. Dzisiaj nie jest to zbyt powszechne, (ale wciąż stosowane). To bardzo interesujące, że mimo wielu właścicieli Ca de Bou, bardzo niewielu z nich wie o jej rekonstrukcji i pochodzeniu.

Od połowy do późnych lat 90-tych było bardzo powszechne, ale smutne błędne pojecie o tym, że nasza rasa powinna być bulldoża w typie, co jest bardzo dalekie od prawdy. Faktycznie niektóre Ca de Bou niosą w swoich genach Bulldoga Angielskiego , ale zostało udowodnione, że nie miało to pozytywnego wpływu na rasę w czasie odtwarzania. Ci, którzy używali wszystkiego poza prawidłowymi w typie psami w końcu odpadli spośród prawdziwych hodowców Ca de Bou – teraz widzimy doskonałe osobniki pochodzące z Hiszpanii tylko od hodowców, którzy szczerze trzymali się oryginalnych psów.

W latach ’80 tych pewien gentelman zaczął poszukiwać pozostałych Ca de Bou na Majorce.
Fakt, że niektóre crossy Ca de Bestiar / Ca de Bou były widziane na wyspie pomógł w hodowli na poprawny typ. Użyto jakiegoś bulldoga do skrócenia kufy , ale nie do takiego stopnia jaki widzimy dzisiaj u niektórych osobników w północnej Europie / Azji. Ogromna większość crossów we wczesnych latach odtwarzania rasy, była robiona z osobnikami o wysokim procencie krwi Ca de Bou, a niektóre, Ca de Bestiar. Po jakimś czasie urodziła się wyjątkowa para braci, Tito i jego brat Toby. Tito był wyższej jakości i był w typie psów jakich krew w sobie nosił. Później Toby był skrzyżowany z bardzo WYJĄTKOWĄ suka Ca de Bou o imieniu Nit, która dała kilka bardzo obiecujących Ca de Bou, jedna suka była w doskonałym typie, nazywała się Anastazja.
Nit była jednym z kilku szczególnych odtwarzanych – znalezionych okazów. Tito i Anastasia były pierwszymi uważanymi za autentyczne Ca de Bou bez absolutnie żadnych cech Ca de Bestiar. To właśnie one oddały nam rasę, synowie których dały razem są najlepszymi jakie widziała rasa, Chimo, Conan (z tej samej linii), Ben, Leon i córki. Tito miał również kilku synów z kryć poza Anastasia, które wyprowadziły swoje własne linie, jak Dino. Dino był prawdopodobnie najładniejszym synem Tito bez Anastazji, mniejszy niż polowa braci ale bardzo przysadzisty o wspaniałym temperamencie i typie. To w tym czasie powszechne były okazy o malej bądź żadnej typowości , stworzone, z crossów które miały wyglądać jak Ca de Bou, przez ludzi zainteresowanych tylko pieniędzmi, ale przy każdej okazji ich potomstwo w tym zawodziło, jako ze szczenięta w kolejnych pokoleniach wykazywały gorsze cechy Ca de Bou.
Te linie są dobrze znane , i wiekszość jeśli nie całość, wymarły w Hiszpanii. To właśnie dlatego tez większość Ca de Bou pochodzi od Tito, Anastasii i ich synów, z kilkoma tylko wyjątkami.

Na Puerto Rico rasa Ca de Bou istniała od wielu lat przywieziona na wyspę przez majorkańskich imigrantów. Pisze się o nich w naszych książkach o historii i większość ludzi w pewnych miasteczkach znała rasę bardzo dobrze do momentu jej upadku w latach 60tych i jej dalszego wymierania w latach 70tych. Ca de Bou pojawia się w naszych książkach do historii, takich jak Encyklopedia historyczna Puerto Rico napisana przez Emilo Heyke. Na początku lat 90tych zanim nawet projekt rekonstrukcji był zakończony na Majorce, my Puerto Ricanie mieliśmy wiele szczęścia jako, że znany psiarz o imieniu Antonio Gallardo pojechał na Majorkę w celu sprowadzenia najlepszego dostępnego Ca de Bou, i tak zrobił, gdyż Chimo, syn Tito i Anastazji, czysta Stara linia Ca de Bou została nabyta.

TO BYŁ POCZĄTEK, i dzisiaj, po ogromie pracy, i wczesnych wysiłkach Dr. Gallardo, Edgaro Pauneto, Carlos Rivera, mamy to, co w mojej opinii, jest grupa najlepszych Ca de Bou na świecie. Aby to udowodnić, pojechałem na Majorkę z Dr. Gallardo w 2003 roku aby jeden z naszych najlepszych samców (Mauro) wziął udział w Monografice, gdzie stał się pierwszym zagranicznym Ca de Bou, który przybył na Majorkę zza granicy … i wygrał.

Grupa oddanych właścicieli stworzyła Portorykański Club Ca de Bou w 2006 roku ( LA ASOCIACION PUERTORRIQUEŃA DEL PERRO DE PRESA MALLORQUIN ) i zorganizowała pierwszą Monografikę z Sergio Gualem jako zaproszonym sędzią specjalistą rasy w listopadzie 2007. Nasz cel, aby zachować unikalne Stare Linie, które otrzymaliśmy z importów Gallardo i aby kultywować zachowanie zdolności do pracy i twardego charakteru, jakie rasa musi posiadać.